Brussel verdeeld en in angst

Niet geheel gerust stapte ik ‘s ochtends de trein in. Tijdens de spits naar een centraal station met code rood, ik had me toch andere dingen voorgesteld van die reportagereis. Bovendien stond er diezelfde dag ook nog een bezoekje aan Vlaams Belang gepland, een partij die al talloze bedreigingen heeft ontvangen. Als je niet beter zou weten, zou je haast denken dat ik op zoek ben naar terreur.

De sfeer in Brussel is anders dan normaal. Niet alleen de terreurdreiging, maar ook de politieke crisis speelt een belangrijke rol in het aparte haast grimmige sfeertje. Het centrum ligt er verlaten bij. Overal hangen de Belgische vlaggen uit protest halfstok. De politie is in grote getale aanwezig. Een grijze lucht en miezerige regen maken het plaatje compleet.

Tijdens het rennen en stressen door probeer ik zoveel mogelijk van de sfeer mee te krijgen. En het te vergelijken met mijn eerdere bezoekjes aan deze mooie stad. Wellicht is het te wijten aan mijn voorkennis, maar het lijkt of de Brusselse bevolking een beetje treurig is. Het is bijzonder rustig in het centrum. In veel cafeetjes waar ik kom wordt er naast de terreurdreiging gesproken over een mogelijke splitsing. De één vertelt dat hij er al jaren op wacht, ‘want die Walen kosten ons zoveel geld!’ Een ander is juist treurig en hoopt ‘dat deze opsplitshype snel ophoudt’.

“Sinds de crisis weigeren veel meer Vlamingen Frans te spreken”, vertelt een Vlaming me. Bizar, als je bedenkt dat het er een jaar geleden heel anders aan toe ging, Brussel was voor België juist het toonbeeld van vreedzaamheid tussen de Walen en Vlamingen. En er was dan ook nooit serieus sprake van een eventuele opsplitsing.

Als journalist kun je niets beter treffen dan deze tijd. Het is een rare week, ook voor de Brusselaars. Angst en verdeeldheid bepalen hier in grote mate de sfeer op straat. Zoals mijn reiscompagnon vol drama zei: “Brussel huilt”.

Share Button

7 comments

  1. Klinkt erg gezellig, zitten beiden in een verdeeld land, wat heerlijk. Succes! Liefs

  2. Wel goed voor het verhaal natuurlijk, die crisis. Goed stuk trouwens! Succes nog!

  3. Hey lieve Sa!
    Tijd niet gezien alweer, maar ben blij als ik je mooie stukje even lees. Leuk geschreven! Het maakt het allemaal wel spannend daar… Zie ik je snel weer? Liefs Mariëll

  4. Hallo Saida,
    Goede inleiding maakt erg nieuwsgierig naar het interview met Vlaams Belang. Hopelijk Krijgen we dat ook te lezen?
    Liefs Paul, Lex en Gertrud.

  5. Sa’tje!
    Ik vind het wel een beetje beangstigend dat ze jou geheel alleen – zonder bodyguards – (maar wel een wakende Maria boven je) naar die grote crisis in Brussel sturen! 😉
    Ik ben benieuwd naar de interviews. Het klinkt alsof je een interessante reis achter de rug hebt!
    Kusje van je far-away Maria

  6. Sa de journalist!

    Geweldig, om een stuk van jou op het web te lezen. Kom er helaas alleen een beetje laat achter. Je moet je fans natuurlijk wel een beetje op de hoogte houden van je laatste ontwikkelingen, he?
    Maar, ik lees bij moeders dat er nog meer interviews zijn?

    Ben benieuwd!

    Kus,

    Beau

Reacties zijn gesloten.