Het lijkt wel alsof ik in Napels woon! Sinds een week ligt er een vuilnisbelt in mijn straat die met de dag groeit. Het begon zo: twee juppen besloten te verhuizen. De Ikeameubeltjes uit de studentenkamer moeten dan ruimte maken voor nieuwe Ikeameubeltjes voor het koophuis. Dus werd de hele oude inboedel op maandagnacht 3 maart op straat geflikkerd. Ik hoorde ze nog wel zeggen dat ze ‘een mannetje’ hadden geregeld die het hele zooitje ’s ochtends zou ophalen. Maar ja, in een sloeberwijk als Lombok is binnen twee uur al het enigszins waardevolle uit het grofvuil verdwenen naar de huiskamers in de sociale woninghuurhuizen. ’s Ochtends vroeg bleven er alleen twee oude banken over waar zelfs een oude zwerver niet op zou willen crashen.

Toen werd kringloopcentrum De Arm ingeschakeld. Maar ook zij haalden hun neus op voor de gratis meuk. Dus bleven de banken met een paar overige meubels op straat staan. Het leek wel alsof iedereen een spontane schoonmaakactie van de schuur en zolder ging houden, want binnen een dag lag er een gigantische berg kleine huishoudelijke troep. Kapotte koffiezetapparaten, beschimmelde jaaropgaves van de Donald Duck en zelfs een blauw tapijt. En ook de krantenbezorger van het lokale sufferdje Ons Eiland had de gratis stort ontdekt, getuige de onderstaande foto.

Na negen dagen besloot ik toch maar eens de gemeente te bellen, want nu ik niet meer met mijn fiets over de stoep kon rijden, begon er voor mij overlast te ontstaan. De behulpzame receptionist beloofde mij een mailtje te sturen naar de desbetreffende afdeling. Ik probeerde het nog een beetje te pushen door te zeggen dat er weleens gevaarlijke situaties konden ontstaan met de naderende storm, maar daar leek de baliemedewerker weinig van onder de indruk.

We zijn nu 11 dagen verder en het vuil is nog steeds niet weg….

Update: Inmiddels is het vuil opgehaald!!!