Hoezo nieuws?

Wanneer de premier van Groot-Brittannie Gordon Brown nu nog vervroegde verkiezingen uitschrijft, kan hij op voorhand al de verliezer van die verkiezingen genoemd worden.

Net na zijn aanstelling tot premier door Tony Blair in juli van dit jaar was er al sprake van vervroegde verkiezingen voor het Britse Lagerhuis. Dat was op dat moment niet eens zo’n gek idee geweest, omdat Labour toen nog mateloos populair was in de peilingen. Nu, een half jaar en een aantal opstootjes later liggen de Conservatieven van leider David Cameron ruim voor in de peilingen.

Brown had met vervroegde verkiezingen afgelopen zomer zowel de meerderheid in het Lagerhuis als het premierschap kunnen winnen. De frivole aanpak van Brown werd als verfrissend ervaren na twaalf jaar Blair. De uitstraling van Blair werd daardoor niet gemist. Zoals het er nu voorstaat, moet Brown genoegen nemen met alleen het premierschap en een oppositie die hem probeert te verleiden om alsnog vervroegde verkiezingen uit te schrijven. Dolenthousiast door de virtuele winst van dertien procentpunt in de peilingen ruiken zij de overwinning.

Labour heeft tijdens de regeringsperiode van Blair nooit zo slecht gestaan. En dat Gordon Brown een Schot is, daar kan het niet aan liggen. De voorman van de Tories, Cameron is ook een Schot. Nee, het zijn de politieke affaires die de afgelopen drie maanden aan het licht kwamen die Brown deze winter de das om lijken te doen.

Vorige week nog, toen uitkwam dat projectontwikkelaar David Abrahams uit Newcastle via tussenpersonen diverse malen geld in de partijkas heeft gestort. Dit is echter verboden in het Verenigd Koninkrijk. De wet schrijft voor dat iemand die een partijkas steunt altijd bij name bekend moet zijn bij de partij. Het is niet bewezen of er een link is met het feit dat Abrahams meerdere bouwvergunningen voor een groot bedrijventerrein heeft verworven in de streek waar Labour het grootst is.

Ruiterlijk gaf Brown toe dat deze donaties aan de partijkas via de voorgeschreven weg hadden moeten gaan. Hij drukte zijn tegenstanders op het hart dat het geld direct teruggestort zou worden, daarbij de indruk achterlatend van het beste jongetje van de klas. Zelf beweert hij bij hoog en bij laag niets van deze omstreden gang van zaken te hebben afgeweten, maar tegelijkertijd wordt alom aangenomen dat in ieder geval hoge partijfunctionarissen als hoofd fondsenwerving Jon Mendelsohn en partijsecretaris Peter Watt van de kwestie afwisten. Watt hield de eer aan zichzelf en diende direct zijn ontslag in. Hoe eervol dat is, kan betwijfeld worden.

Helaas voor Brown is ‘donor-gate’ niet de enige smet op het blazoen van zijn regering. De onzorgvuldigheid die daaruit spreekt is ook terug te vinden bij de belastingdienst. Half november zijn er twee cd’s met persoonlijke gegevens van 9,5 miljoen Britse ouders die recht hebben op kinderbijslag kwijtgeraakt in de post. Mogelijkerwijs zijn dit zeer kostbare cd’tjes voor ongure types: de cd’s bevatten onder andere adressen, banknummers, burgerservicenummers en geboortedata van alle ouders. De directeur van de belastingdienst koos eieren voor zijn geld nam daarop ontslag.

Dan komt nog de slepende kwestie van de hypotheekbank Northern Rock. De regering Brown heeft via de Bank of England (BoE) 40 miljard pond (58 miljard euro) uitgetrokken om de in zwaar weer verkerende bank met als codenaam Blackbird op de been te houden. Als het snel gezegd wordt, lijkt het weinig. Minister van Financiën Darling moest in het Lagerhuis het antwoord schuldig blijven hoeveel de BoE van die lening kan terugverwachten. De oppositie is bang dat de kwestie met deze hypotheekverstrekker een gebed zonder eind wordt en dat de BoE haar geld nooit meer terugziet.

Hoe nu verder? Brown heeft twee jaar de tijd om zijn imago op te poetsen en daardoor de nog uit te schrijven vervroegde verkiezingen te winnen. Langer dan twee jaar wachten zou onverstandig zijn. Blair heeft aangegeven dat over twee jaar zijn autobiografie moet uitkomen. In zijn autobiografie kan Blair Brown’s imago opnieuw schaden. Gordon Brown was twaalf jaar lang minister van Financiën onder hem en heeft die taak niet zonder slag of stoot volbracht.

: