Hoezo nieuws?

Praten om te praten. De voorspellingen van de grote klimaattop die vandaag start op het Indonesische eiland Bali laten weinig heel van het diplomatieke treffen. De tweeweekse bijeenkomst is een eerste aanzet tot een nieuw ‘Kyoto’. Verschil met toen: Amerika staat meer dan ooit onder druk. De erfenis van Al Gore.

Meer dan ooit zijn de ogen van de internationale gemeenschap tijdens een klimaattop gericht op de VS. Andere deelnemers aan de top op Bali zullen er alles aan doen de Amerikanen bij het in te zetten klimaatoffensief te betrekken. En daarvoor is het nodig compromissen te sluiten, héél veel compromissen.

Het wordt daarom vooral een praattop; voorzichtig en met kleine stappen wordt gepeild wie wat denkt. Wat China doet, wat de VS willen en welke kant Australië opgaat. Niet voor niets wordt de top al een ‘papieren tijger’ genoemd. Alles wordt gedaan om een herhaling van Kyoto te voorkomen. Op die top werd veel gepraat, maar in de apotheose van al dat overleg ging het mis: de VS wilden niets meer van verdragen weten. Evenals grootvervuiler China. Vooral de VS moesten hun positie ontgelden; tot vandaag gebruiken fervente Amerika-critici ‘Kyoto’ om hun gelijk te behalen.

Ook al worden de VS door het corps diplomatique op de meest voorzichtige manier behandeld, de druk van de internationale gemeenschap is voor het land weldegelijk voelbaar. Reden: Al Gore. Zijn film An Inconvenient Truth heeft, lijkt het, verandering gebracht in de starre houding van de VS tegenover milieuproblematiek en werpt mogelijk een nieuw licht op de zaken.

Wat de erfenis van Gore echt is, blijkt nog niet op 14 december, als de top eindigt. Daar gaan nog jaren overheen, met een verwacht eerste akkoord in 2012. Tot die tijd is het praten geblazen.

: