Hoezo nieuws?

Basisvorming, tweede fase, studiehuis, profielen… De student van nu heeft het allemaal meegemaakt. Vandaag zijn de hoorzittingen van het parlementair onderzoek naar de onderwijsvernieuwingen van start gegaan. De veranderingen in het onderwijs hebben de afgelopen vijftien jaar voor zoveel onrust gezorgd dat ‘men’ het tijd vond voor een groot onderzoek. Eindelijk, maar voor de groep mislukte leerlingen, wij dus, mooi te laat.

De commissie van onderzoek is al sinds juni bezig met werkbezoeken en regionale bijeenkomsten. De komende drie weken worden (oud-)ministers, (oud-)staatssecretarissen, Kamerleden en mensen uit de praktijk gehoord. Oud-minister Jos van Kemenade trapte vandaag af met een open deur: “Er is te weinig tijd genomen om de vernieuwingen door te voeren.”

Dat wisten we nog niet! Straks komt er nog iemand die met het brekende nieuws komt dat de wijzigingen die later in de tweede fase zijn doorgebracht overhaast waren. Of iemand die roept dat er zo weinig studenten naar techinische opleidingen gaan omdat de natuurprofielen zo onaantrekkelijk zijn. Een heel rijtje bobo’s mag dergelijke open deuren intrappen, maar de groep die inmiddels aan den lijve heeft ondervonden hoe weinig ze eigenlijk hebben geleerd op de middelbare school, komt niet aan het woord.

Ik snap het wel, ze zijn bang dat de leerling van toen hen overdondert. In de tweede fase wordt zoveel energie gestoken in leren presenteren en flitsende powerpointpresentaties dat wij veel symphatieker en begrijpbaarder overkomen dan al die grijze haren. Hadden ze ons dat maar niet zo goed moeten leren.

De chaos die met de invoering had gepaard ging heeft slechts een voordeel: een pracht van een voorbereiding op de chaos die op hbo’s en universiteiten heerst. Want daar is het natuurlijk nog veel erger. De student van nu kan niet rekenen, niet spellen, maar wordt niet warm of koud van de jungle die een hoger onderwijsinstelling is. Dat maakt de tweede fase op een heel onverwachte manier toch prima geslaagd.

: