Hoezo nieuws?

Twee vrienden van mij zijn er één januari mee begonnen. Of liever gezegd, twee januari. De SuperSmoker. Met mijn vriendengroep heb ik begin mei al afgesproken dat we het nieuwe jaar zouden stoppen met roken. Van drie van de groep wist ik zeker dat ze het nooit vol zouden houden. En inderdaad werd het eerste pakje sigaretten op vier januari weer gekocht. Vier van de groep, waaronder ikzelf, leken mij de doorzetters die aankomende juli opgelucht verklaren dat ze al minstens een half jaar niet meer roken en dat ze super blij zijn met het horecaverbod. En de laatste twee noem ik de twijfellaars. Ik wist niet zeker of ze het zouden halen of niet. Op oudejaarsavond bleek dat ze dat zelf ook deden. Vol trots lieten ze zien waarom zij wél, en ik het stoppen zeker níét zou volhouden.
Toen ze me de SuperSmoker voor het eerst lieten zien, dacht ik dat het een soort pen was. Eén van de twee legde me uit dat het ging om een soort ijzeren sigaret, die je kunt opladen. Wanneer je een hijs neemt, krijg je geen schadelijke stoffen binnen, maar heb je wel het gevoel dat je rookt. Dus wel de lusten, maar geen longkanker. Ik keek nog eens sceptisch naar de ijzeren staaf in de hand van mijn vriend. Was dit de oplossing voor al onze problemen? Als dat zo was dan ging ik er morgen nog een bestellen. Ik zag alleen een aantal problemen. Ten eerste lijkt deze witte, ijzeren staaf met oranje uiteinde nog minder op een sigaret dan de chocolade versie met sinterklaas. Ik kon me niet voorstellen in de kroeg een leuke jongen aan te spreken met in mijn mond iets dat lijkt op kinderspeelgoed. Ten tweede los je hiermee het horecaverbod niet op. De fabrikant van het apparaat beweerd dat de SuperSmoker niet stinkt en niet schadelijk is voor de omgeving. Waarschijnlijk zou je in juli dus nog met dit ding in een restaurant kunnen zitten. Maar hoe vervelend is het om iedere keer uit te moeten leggen dat het niet om een echte sigaret gaat? Bovendien lijkt me dat horecabazen willen voorkomen, dat mensen met gewone sigaretten niet zeggen: ‘Maar hij rookt ook’. Kortom, misschien een oplossing voor nu, maar in juli zul je er toch aan moeten geloven. Omdat ik dit, door mijn vrienden zo geliefde apparaatje, niet meteen wilde afschrijven, vroeg ik of ik het een keer mocht proberen. Nadat de SuperSmoker eindelijk was opgeladen, zette ik hem aan mijn lippen. Het eerste dat me opviel was het koude staal tegen mijn lippen. Bovendien is het filter van een echte sigaret zacht en geeft dus een beetje mee. Bij de SuperSmoker had ik het idee dat ik op een pen aan het zuigen was. Maar toen kwam het ergste: de rook. De rook van de SuperSmoker smaakt helemaal niet naar de rook van een echte sigaret. Ik had het idee dat ik met mijn mond aan zo’n rookmachine had staan hijsen. Totaal geen voldoening. Dat was het moment waarop ik besloten heb, te stoppen met roken op de ouderwetse manier: Coldturkey. Ik ben nog steeds gestopt. En de twijfellaars? Die zijn weer vrolijk over gestapt op echte sigaretten. ‘Geen voldoening’, zeiden ze toen ik ze erop aansprak.

: